„An Anatomy of Melancholy” to filmowa medytacja nad śmiertelnością, przybierająca formę wyjątkowego atlasu anatomicznego, który właśnie powstaje. Gdy na kartach książki powoli i z trudem pojawiają się ręcznie rysowane ilustracje ukazujące części ludzkiego ciała poddanego sekcji, obserwujemy zarówno akt tworzenia, jak i świadectwo własnego przemijania. Obrazom ludzkiego ciała, prostym, lecz pełnym siły, towarzyszą słowa „Ody do melancholii” Keatsa: „Tak, w samej świątyni Rozkoszy. Melancholia, skryta pod zasłoną, ma swój władczy przybytek…”