Wykształcony jako elektryk, Nazih Shahbandar zafascynował się technologią wykorzystywaną przy produkcji filmowej i był jednym z pionierów produkcji filmowej w latach 30. i 40. XX wieku. W 1947 roku założył studio wyposażone w sprzęt filmowy, który niemal w całości skonstruował własnoręcznie. Pisał scenariusze, budował scenografie oraz opracowywał nowe metody nagrywania i transmisji dźwięku. Jako zapalony wynalazca wyprodukował i wyreżyserował pierwszy syryjski film dźwiękowy. Jego marzeniem było nakręcenie i wyświetlenie filmu 3D. Ten dokument, będący hołdem dla kina, to portret Shahbandara.