Gdy grupa rdzennych dorosłych spiera się o to, czy ocalić rządowe mieszkania, czy święty krajobraz, ich dzieci próbują zdecydować, jaki sens ma dla ich współczesnego życia pradawne Śnienie. Słuchając muzyki na iPodach, wędrując przez busz i płynąc łodziami przez morze, podążają za rodzicami w podróży, by odtworzyć wędrówkę Śnienia o Psie. Po drodze niektórym kończą się siły, a łodziom paliwo; dzieci pytają rodziców i siebie nawzajem, dlaczego te historie są ważne i jaki mają sens w kontekście zachodniego pojmowania ewolucji, pejzaży dźwiękowych hip-hopu oraz technologii zagospodarowywania ziemi. „When the Dogs Talked” łączy dokument i fikcję, tworząc refleksyjny, a zarazem humorystyczny dramat o codziennych przeszkodach wynikających z ubóstwa o strukturalnym i rasowym podłożu oraz o dysonansie między narracjami kulturowymi a formami społecznymi. —Elizabeth A. Povinelli