Gdy tylko ukończyłem swój pierwszy maraton, chciałem stać się statywem, by nakręcić o nim film. Dzieje się tak dlatego, że słowa z pewnością nie są właściwym narzędziem, by opowiedzieć, jak to jest przebiec maraton. Myślę, że możemy spróbować pokazać to za pomocą postaci, odgłosów, napisów, świateł, głębokiego fizycznego rozumienia cieni i słońca, wody, ruchów i spokoju. Chcę wydobyć coś z wnętrza maratonu dla tych, którzy nie biegają w maratonach, bo nie chcą albo nie mogą; na przykład dla mojej Mamy, której bolą nogi. Zachowuję się jak szpieg wysłany na maraton.