Każda scena filmu składa się z dialogu między mężczyzną a kobietą. Dialogi są fragmentaryczne, innymi słowy, dialog w jednej scenie nie łączy się z dialogiem w następnej. Ponadto relacja między aktorem a aktorką nie rozwija się ani w kierunku szczęśliwego, ani nieszczęśliwego zakończenia. Dialogi są nie tylko niezwykle interesujące; to przede wszystkim materiał dla aktorów. Film balansuje na granicy między ukazywaniem intymnej relacji między kobietą a mężczyzną a intymnością gry aktora i aktorki. Kiedy aktor lub aktorka ma w scenie niewiele do powiedzenia, ukazuje samotność; kiedy wygłasza monolog, uwaga skupia się na wypowiadaniu tekstu, na (refleksji nad) byciem aktorem. (Wim Schlebaum)