Ogólnie chodzi o to, by etniczności, politykę, rasy, narody — by wszystkie te rzeczy zamienić w nieistniejące obiekty... ...podobne do owali, pudełek, kleksów, szaf! Można pomyśleć, że to naprawdę „ktoś”, prawdziwy „przedstawiciel ludu”, a w rzeczywistości tylko przedstawiciel listew przypodłogowych, kręgów po kawie, niczego więcej. Ogólnie rzecz biorąc, chodzi o polityczne inwektywy, które należy postrzegać wyłącznie jako poetyckie inwektywy. Ogólnie rzecz biorąc, o rozciąganie geopolityki na geologię i poetykę. Niczym pytajny Eskimos, tańczący i powiewający w powietrzu wstążkami, obraca się i zmienia na słupie, staje się pytajnym Holokaustem. W istocie „geopoetyka” to rodzaj Holokaustu widzianego jako chór, jako zespołowość, jako Eskimos.