W latach 30. XX wieku Tauno Saarinen, dojrzały wiekiem kustosz muzeum, wzdycha do młodej, pięknej służącej i pisze długie wyznanie swoich uczuć, które daje do przeczytania żonie Elisabet. Elisabet pokazuje zapiski siostrze męża, Naimi, krytyczce sztuki, która próbuje pogodzić się z byłym mężem mimo złośliwej teściowej. Tymczasem stosunki między Tauno i Elisabet pogarszają się, gdy młoda służąca, uwiedziona przez Tauno, zachodzi w ciążę. Film na podstawie powieści Helvi Hämäläinen, wydanej po raz pierwszy w 1941 roku, lecz częściowo ocenzurowanej aż do 1995 roku, ponieważ rzekomo opisywała prawdziwe wydarzenia z udziałem znanych osób.