Napisana w 1760 roku komedia Carla Goldoniego nigdy nie była wystawiana w Comédie-Française, być może pozostając w cieniu słynnej Trylogii wakacyjnej. Satyra na wenecką klasę kupiecką, uosabianą przez ograniczonych, zrzędliwych i nietolerancyjnych mężczyzn, których nieufność wobec płci pięknej graniczy z absurdem, The Boors doskonale ilustruje teatr Goldoniego — „teatr życia o rzeczywistej treści, z postaciami zaobserwowanymi w rzeczywistości i naturalnym sposobem wyrazu”. To teatr, w którym człowiek opisany przez Voltaire’a jako „syn i malarz natury” przygląda się swoim współczesnym, ich relacjom i zachowaniom społecznym. Jego twórczość miała bawić, a zarazem pozostawiać potomnym wnikliwe świadectwo obyczajów swoich czasów. Jean-Louis Benoit przestrzega więc przed sprowadzaniem autora do roli zwykłego „fotografa rzeczywistości”.