Wyciąga nożyczki skierowane ku niebu. Tak rozpoczyna się jego podróż przez czas, przestrzeń i pamięć. Zmieniają się pory roku, mijają lata. Otoczony tajemniczym pudełkiem zachodu słońca chłopiec dorasta, staje się nastolatkiem, młodym mężczyzną, dorosłym, starcem, ale — co dziwne — wspomnienia zaczynają żyć własnym życiem. „Które wspomnienie, które marzenie na jawie, co jest prawdziwe, a co wyobrażone? Nie wiem…”