Sister City kieruje chwile paradoksalnego doświadczenia — bycia superbohaterem lub towarem na sprzedaż — w rezonujące kanały, wyrażając naturę rozdartą taflami szkła lub zawieszoną w wodnych pustelniach. Każda zmiana daje początek swoistej opowieści o pochodzeniu: jedno spotkanie prowadzi od konkretnego odcienia błękitu instalacji Jamesa Turrella do meduzy ze sklepu zoologicznego, a w innym współczesny putto oczyszcza przerażającą opowieść, puszczając bańki w wannie. Sister City, niczym woda, szuka własnego poziomu; wznosi się i wypiera nieprzerwane wybuchy życia uduchowionego, soczystego i ostatecznie samotnego. —Deirtra Thompson