Sara Lidman pisze o tęsknocie za dziećmi i mężczyzną. W jej dziennikach i listach przewija się wątek wątpliwości, czy ktoś pokocha ją taką, jaka jest. Często się zakochuje. Szczególnie w miłości swojego życia — Afryce Południowej. Jej ukochany jest czarnoskóry, a ona płaci wysoką cenę za tę miłość w obliczu apartheidu, którego sidła zaciskają się wokół niej, aż w końcu musi opuścić Afrykę Południową.