Kiedy Mullen otworzył drzwi, by wpuścić Christen, sądził, że po prostu pomaga znajomej znajomego, która potrzebowała krótkiej przerwy. Gdy tak zwana „awaryjna” wizyta przeradza się w wymuszoną, ponurą pogawędkę, z której Christen za nic nie chce zrezygnować, Mullen wyraźnie czuje, jak jego pełne obaw myśli przeistaczają się w całkowite odrzucenie, by chwilę później przemienić się w zmysłowe odkupienie jego najbardziej przerażającego fetyszu.