Już i tak złożone relacje grupy artystów mieszkających w dzielnicy Cihangir w Stambule stają się dziwaczne, gdy w ich życiu pojawia się kamera wideo. Narcystyczny reżyser, w którym zakochane są wszystkie kobiety, dwóch współlokatorów połączonych kablem, scena teatralna, która jednocześnie może zamienić się w kostnicę, pielęgniarka wskrzeszająca zmarłych oraz handlarz narkotyków, który nie ma ramion — czasem prawego, czasem lewego, a czasem obu; oto bohaterowie eksperymentalnej opowieści, w której Onur Ünlü igra z czasem i przestrzenią.