90-letnia Nivia staje w obliczu niespodziewanej zmiany. Jej córka Alicia, z którą Nivia mieszka od lat, po latach wdowieństwa znalazła nowego męża i, co zrozumiałe, chce się do niego wprowadzić. Nivia nie pochwala tego związku i oskarża córkę, że ją porzuca. Obie kobiety wyruszają w głęboką i odkrywczą podróż, podczas której tęsknota za nową miłością i strach przed samotną starością nieuchronnie prowadzą do konfliktu między matką a córką. Reżyser, wnuk Nivii i syn Alicii, zdołał niemal niezauważalnie — niczym w utworze fikcyjnym — uchwycić nieunikniony smutek wywołany rozstaniem, do którego doszło jednak w ogrodzie, gdzie kwiaty nigdy nie więdną, pies okazuje się najlepszym psychologiem, a irytujący gołąb zdaje się zwiastować cud.