Był dąb, który znali wszyscy jadący autostradą na południe od Berlina. Do 2004 roku stał między niewielkim podberlińskim miasteczkiem Ludwigsfelde a węzłem Nuthetal. W czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) przejazd z miejsca, w którym rósł dąb, do centrum Berlina Wschodniego zajmował godzinę – jednym ze słynnych wschodnioniemieckich samochodów „Trabant” – dlatego nazwano go Dębem Jednogodzinnym. Gdy słynny, przesiąknięty historią dąb ścięto, pojawił się pomysł, by przerobić go na rzeźbę.