Ten film, kręcony przez 14 miesięcy, ukazuje codzienne życie dzieci w przedszkolu z internatem w Wuhan, w prowincji Hubei. Pokazuje, jak doświadczają edukacji obciążonej nadmiarem kontekstu społecznego i historycznego. Rejestruje chwile ich śmiechu i radości, zmagania z przeciwnościami, których nie zawsze rozumieją, oraz ich przemyślenia na temat spraw, które pojawiają się zarówno w ich własnym świecie, jak i w świecie dorosłych. To film, który rozśmiesza wszystkich, ale naiwność dzieci zawsze ukazana jest z ich własnej perspektywy. W pozornie beztroskich scenach kryją się głębokie przemyślenia, i to nie tylko na temat dzieciństwa. Film jest bowiem także metaforą świata dorosłych. Jak głosi pierwsza linijka filmu: „To nasze dzieci, ale może to my sami”.