Vasily Sigarev o filmie: „Po znanych wydarzeniach moja matka nagle uznała, że teraz wreszcie mogę pojechać na Krym. Szczerze wierzyła, że wcześniej nie dało się tam dostać. W rezultacie trzeba ją było pilnie ewakuować do Moskwy, bo okazało się, że nigdzie nie przyjmują kart. A ona, porzuciwszy dobry zwyczaj noszenia pieniędzy zaszytych w majtkach, pojechała jak biały człowiek, z kartą. Właściwie jedyne, co zdążyła zrobić, to wybrać się na jakąś szaloną wycieczkę, podczas której bez przerwy filmowano ich kamerą, a potem sprzedać płyty. Z tej płyty zmontowano film. Tak się uśmiałem, kiedy go oglądałem, że postanowiłem coś z tym zrobić”.