Na początku semestru zimowego 1968/69 studenci Wydziału Nauk Pedagogicznych (AfE) Uniwersytetu we Frankfurcie postanawiają zbojkotować wszystkie zajęcia i jednocześnie zorganizować seminaria alternatywne. Strajk skierowany był przeciwko skutkom właśnie wprowadzonej technokratycznej reformy uniwersytetu i poparły go wszystkie rady studenckie, zwłaszcza socjologowie, studenci frankfurckiej teorii krytycznej. Strajk solidarnościowy przerodził się jednak w otwarty spór o likwidację autorytarnych form nauczania i nowe strategie emancypacyjnych badań. Seminarium socjologiczne zostaje zajęte i przemianowane na „Seminarium Spartakusa”. Odbywają się tam teraz spotkania grup roboczych. SDS dyskutuje z profesorami Habermasem, Mitscherlichem i v. Friedeburgiem, na krótko przed tym, jak policja nocą zajmuje seminarium.