Śledzimy staruszkę kopiącą w poszukiwaniu wody na jałowym skrawku ziemi. Kopie i kopie, a bruzdy w spękanej ziemi odbijają się w zmarszczkach na jej twarzy. Niemal znika w dole, przy którego krawędzi pojawia się dziewczynka. Wymieniają spojrzenia. Staruszka dzieli się monetami z łodzi, która osiadła na mieliźnie, oraz wodą. Sprzedawcy wody niosą przez noc pochodnie. Obrazy skojarzeniowe i halucynacyjne przeplatają się ze scenami narracyjnymi. W końcu nadzieja na wodę ma wysoką cenę.