Film Andrei Blaiera ukazuje ostatnie dni The Stone Cross, dzielnicy podrzędnych domów publicznych, która przed okresem komunistycznym stała się swego rodzaju instytucją w pejzażu Bukaresztu, skazaną na zagładę w myśl nowych zasad proletariackiej moralności, narzucanych przez komunistów. Pomysł mógłby dać początek znakomitemu filmowi: prostytucja ukazana jest nie tyle z perspektywy jej destrukcyjnego i wyzyskującego charakteru, ile jako forma wolności w czasach, gdy całe społeczeństwo poddawało się władzy propagandy, hipokryzji i represji. W świecie, który na kolejne dekady miał popaść w tyranię, prostytucja staje się metaforą dawnego, bardziej swobodnego stylu życia.