„Brakuje ci wewnętrznego spokoju, widzę to w twoich oczach…” Te słowa, rzucone jej nagle przez kobietę odwiedzającą Ścianę Płaczu w Jerozolimie, przypominają filmowczyni Moran Ifergan o religii, z którą rozstała się pod koniec nastoletnich lat, gdy zwykła odwiedzać to święte miejsce. Gdy jej małżeństwo się rozpada, Moran zabiera nas w całodobową podróż do kobiecej części Ściany, balansując między prywatnym a publicznym, dźwiękiem a obrazem, Bogiem a Jego nieobecnością.