Schematyczna przestrzeń, po raz pierwszy ukazana w Diagram Film, staje się sceną dla gry czasem, rytmem, informacją i przestrzenią za pomocą pojedynczego diagramu (cyklu 144 rysunków), który odnosi się do procesu filmowego i animacyjnego, historii animacji, konkretnych twórców filmowych oraz innych zakodowanych danych. Układ rysunków w każdej z pięciu sekwencji był improwizowany podczas animowania, w trakcie zdjęć, tworząc pięć wariantów i możliwych odczytań animowanej kompozycji.