Max spotyka hrabinę Duvienne w bardzo przygnębiającej chwili: właśnie dowiedziała się, że jej dżokej nie będzie mógł dosiąść jej konia, faworyta w wyścigu właścicieli. Max, jak to on, ochoczo zgłasza się, by zastąpić dżokeja. Hrabina dziękuje mu, lecz nie może przyjąć jego oferty ze względu na nadmierną wagę Maxa. Niezrażony dzielny Max postanawia schudnąć. Po przebiegnięciu mili z czterdziestofuntowym ciężarkiem wygląda jak zmokła ścierka, ale z zapałem udaje się do łaźni tureckiej. Kuracja pozwala Maxowi osiągnąć wymaganą wagę i dosiąść konia hrabiny. Max walczy o każdy krok w zaciętym wyścigu, lecz zwycięża — nie tylko w wyścigu, ale i w sercu hrabiny.