Około 17 milionów ludzi na całym świecie mieszka w tak zwanych obozach dla uchodźców – w wirtualnym kraju, którego liczba ludności odpowiada liczbie mieszkańców Holandii. Kraju tego nie ma jednak na żadnej mapie świata. Film opisuje codzienne życie w obozach dla uchodźców – na przykład w Kenii, Tanzanii, Jordanii oraz na granicy grecko-macedońskiej. Pokazuje absurdalny stan wyjątkowy panujący w tych obozach, który dla mieszkających tam ludzi jest codziennością – niektórzy spędzą tam całe życie. Film poddaje też krytycznej analizie działalność organizacji pozarządowych oraz Agencji ONZ ds. Uchodźców UNHCR, które organizują obozy i nimi zarządzają. Chęć niesienia pomocy ludziom zderza się z systemem, któremu zależy wyłącznie na tym, by za wszelką cenę trzymać potrzebujących z dala od bogatych krajów świata.