Po przejściu na emeryturę Isao otrzymuje telefon od Norio, kolegi z klasy ze szkoły podstawowej, który zaprasza go na spotkanie po latach. Podczas spotkania żaden z nich nie może powiedzieć, że od ukończenia szkoły podstawowej prowadził wspaniałe życie — każdy ma teraz własne problemy. Skłania ich to do refleksji, że ich życie jeszcze się nie skończyło i że nawet na tym etapie wciąż mogą mieć nadzieję. Podczas podróży spotykają ich liczne nieoczekiwane wydarzenia, które przypominają im emocje przeżywane w dzieciństwie, i odnajdują nową nadzieję w swoich ponurych życiach.