„Le Départ d’Eurydice” (1969) to metafora tamtych czasów, swego rodzaju „dokumentalna alegoria” lat 60. i ich „podziemnej bohemy”. Mimo impresjonistycznej, fragmentarycznej formy i poetycko-muzycznej struktury film zawiera elementy narracyjne. Młody pisarz waha się między miłością do swojej dziewczyny a posłuszeństwem wobec poleceń „guru” grupy artystycznej, który w ramach przysięgi wierności żąda od niego, by zabił ukochaną. Odprawia rytuał Śmierci nad morzem… ale na próżno.