Gdy topnieje śnieg, a wzgórza Appenzell usiane są zielenią i bielą, wiadra z wodą powoli wędrują w górę i w dół zbocza. Po pewnym czasie łagodny ruch przeradza się w gwałtowne kołysanie. Rozlegają się strzały, wiadra zostają przestrzelone. Woda zaczyna powoli płynąć. To kulminacyjny moment rytuału, który rozpoczyna się głęboko we wnętrzu góry. Strumienie wody tryskają w powietrze, kierując się ku topniejącym zboczom, a woda zaczyna płynąć wartkim strumieniem, niemal powodując przelanie się studni w dolinie.