Naturalny. Gwiazda rocka. Outsider. W latach 80. kierowca wyścigowy Tim Richmond żył tak, jak się ścigał – na pełnych obrotach. Urodzony w zamożnej rodzinie Richmond był przeciwieństwem południowych kierowców z klas pracujących, którzy zdominowali NASCAR i ścigali się na torach ziemnych. Był także ekstrawaganckim showmanem, który pławił się w zainteresowaniu mediów i fanów – zwłaszcza wielbicielek. Mimo to to właśnie występy Richmonda na torze ostatecznie skłoniły do porównań go z legendami wyścigów. A w 1986 roku, gdy wygrał siedem wyścigów NASCAR i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji punktowej serii Winston Cup, niektórzy wierzyli, że był o krok od sławy. Wkrótce jednak jego beztroski styl życia dał o sobie znać. Niespodziewanie wycofał się z cyklu wyścigów NASCAR, podobno cierpiąc na obustronne zapalenie płuc. W rzeczywistości miał AIDS. Richmond wrócił na tor w 1987 roku, ale już w następnym roku odszedł ze sportu, gdy jego stan zdrowia się pogarszał. Ostatnie dni spędził jako samotnik, umierając 13 sierpnia 1989 roku w wieku 34 lat.