Natalia Nikolaevna mieszka 400 km od Hawany, w mieście, w którym miała powstać pierwsza elektrownia atomowa na Kubie. Przyjechała tu 20 lat temu z ZSRR, by połączyć się z mężem i pracować jako śpiewaczka operowa. W 1992 roku rozpoczął się wielki kryzys, znany jako Okres Specjalny. Natalia rozwiodła się, a zakorzeniwszy się w tym miejscu, stopniowo odkrywała je jako najbardziej wrogą z przestrzeni. Samotna matka bez perspektyw na pracę wymyśliła własną scenę — park —, własnych widzów — turystów — i własne źródło utrzymania: to, co dawali jej za arie.