Hiszpańska wojna domowa — kroniki filmowe nakręcone przez Romana Karmena w latach 1937–38 — była doświadczeniem formującym: twarze na wojnie, chwile drżenia oglądane z bliska, namacalna rzeczywistość cierpienia i niewysłowiona udręka. Te obrazy stanowią podstawę filmu, ale znalazły się w nim także nowe ujęcia oraz dziennik podróży Karmena do dawnych miejsc, w której towarzyszył mu inny wybitny korespondent wojenny, pisarz Konstantin Simonov.