1918. Gdy huk dział pierwszej wojny światowej cichnie, w Wiedniu, sercu Europy Środkowej, kończy się złota era. Cesarstwo Austro-Węgierskie zaczyna się rozpadać. W nocy 31 października w swoim domu, w łóżku, umiera Egon Schiele, jedna z 20 milionów ofiar hiszpańskiej grypy. Umiera, patrząc w twarz niewidzialnemu złu w jedyny sposób, jaki zna: malując je. Ma 28 lat. Zaledwie kilka miesięcy wcześniej główna sala budynku Secession gościła jego prace: 19 obrazów olejnych i 29 rysunków. Jego pierwsza udana wystawa, święto nowej idei malarstwa, które ukazuje niepokój i pragnienia ludzkości. Kilka miesięcy wcześniej zmarł jego nauczyciel i przyjaciel Gustav Klimt. Od przełomu wieków zasadniczo zmienił sposób postrzegania sztuki i założył nową grupę: Secession.