Sanskryckie słowo „Tattva” odnosi się do podstawowych elementów natury, które określają materialne przejawy wszelkiej materii i życia organicznego. Film eksperymentuje z projekcjami kinowymi, architekturą mikrobiologiczną i performansem, badając materialną „naturę” naszego „istnienia”. Do uchwycenia wewnętrznych pejzaży codziennej materii wykorzystano skaningowy mikroskop elektronowy. Obrazy te łączą się ze skórą i ścianami, uczestnicząc w performansie z użyciem projekcji światła i poetycko przywołując zacieranie granic między tym, co ludzkie i nie-ludzkie, podmiotem i przedmiotem, sztuką i nauką, materią i duchem.