Akcja rozgrywa się w centrum Belgradu, w tramwaju linii nr 2. Niegdyś wyznaczający granicę między miejską „elitą” a „resztą”, tramwaj linii nr 2 odczuwa dziś skutki powojennego upadku gospodarczego i społecznego. Rzeczywistość dosłownie wsiada do tramwaju: uchodźcy wojenni, ludzie z marginesu społecznego, bezrobotni, alkoholicy, żebracy, emeryci i przybysze, którzy nie zdołali odnaleźć się w nowym porządku — wszyscy szukają schronienia. Całe życie mieszczą w plastikowych torbach. Pasażerowie krążą w kółko. Od lat tramwaj linii nr 2 nazywany jest „Hotel Dvojka” („Hotel Tramwajowy”). Niczym lustro, które nagle pojawia się po tylu latach, są zjawami przeszłości. „My” poznajemy ich, śledząc ich codzienność i krok po kroku odkrywając osobiste historie każdego z nich. W końcu uświadamiamy sobie, że ich los z łatwością mógłby stać się naszym.