Ana Luisa jest samotna i od 30 lat wstaje wcześnie, by otworzyć salon fryzjerski w swoim salonie. Tato jest żonaty i od 40 lat wstaje jeszcze wcześniej, by jechać do dzielnicy Brasil i korzystać z usług salonu fryzjerskiego Ana Luisy. Fryzury i strzyżenie — to jedyne, co mają jeszcze do zaoferowania. Salon fryzjerski jest jej schronieniem pośród dzielnicy, która stała się zbyt młoda jak na ich gust. Jedną z osób, które ich odwiedzają, jest Aurora, chrześnica, która daje Ana Luisie szansę na podjęcie próby ożywienia interesu. Plan jest prosty: przygotuje ulotki do rozdawania na placu. Ana Luisa nie widzi sensu w podejmowaniu takich działań, Tato uważa, że nic nie tracą. Zgadzają się co do jednego: rozdawanie ulotek będzie oznaczało przyjmowanie każdego, kto zechce się ostrzyc, także młodych ludzi, którzy — jak twierdzą — źle traktują dzielnicę.