„Liberia, naród obciążony swoją przeszłością. Ameryka, naród, który w ogóle nie ma pamięci”. Latem 2003 roku w Liberii panowało czyste szaleństwo. Armia rebeliantów próbuje obalić rząd kierowany przez oskarżonego o zbrodnie wojenne. Dwie armie stają do ostatniej bitwy dziesięcioletniej wojny domowej. Setki niewinnych cywilów giną od pocisków moździerzowych wystrzeliwanych z daleka, a tysiące kolejnych cierpią głód, podczas gdy żołnierze, w większości nastolatkowie, oblegają stolicę. Naród modli się, by Ameryka, jedyne supermocarstwo świata, położyła kres przemocy. Liberia, której powstanie zaplanowano w Waszyngtonie na początku XIX wieku, której konstytucję napisano na Harvardzie, a ojcowie założyciele wyzwolili niewolników, którzy wrócili do Afryki, to jedyny kraj na świecie zasługujący na miano „Made in America”. Do 2000 roku Liberia, niegdyś uważana za klejnot Afryki, zajmowała ostatnie miejsce na świecie pod względem jakości życia.