Zasoby miedzi Zambii nie uczyniły tego kraju bogatym. Niemal wszystkie zambijskie kopalnie miedzi należą do korporacji. W ciągu ostatnich dziesięciu lat wydobyły miedź wartą 29 miliardów dolarów, ale Zambia nadal jest zaliczana do dwudziestu najbiedniejszych krajów świata. Dlaczego więc bogactwo z miedzi nie zmniejszyło ubóstwa w Zambii? Ponownie chodzi o kwestię podatków, a w przypadku Zambii — unikania opodatkowania i korzystania z rajów podatkowych. Unikanie opodatkowania przez korporacje kosztuje biedne kraje szacunkowo 160 miliardów dolarów rocznie, niemal dwa razy więcej, niż otrzymują one w ramach pomocy międzynarodowej. To wystarczyłoby, by co roku ocalić życie 350 000 dzieci w wieku do pięciu lat. Na każdego dolara przekazany biednemu krajowi w ramach pomocy przypada 10 dolarów, które z niego odpływają. To niezbędne środki, które mogłyby pomóc biednemu krajowi finansować opiekę zdrowotną, szkoły, emerytury i infrastrukturę. Dzięki nim kraje te byłyby mniej zależne od pomocy.