Weteran wojenny z zaburzeniami pourazowymi opowiada o swojej praktycznej niezdolności do rozpoczęcia normalnego życia po doświadczeniach walki i zabijania. Ten 35-letni żonaty mężczyzna, ojciec trojga dzieci, który na samym początku wojny wstąpił do chorwackiej armii i z perspektywy snajpera obserwował różne jugosłowiańskie pola bitew, jest dziś bezrobotny i próbuje przystosować się do otoczenia, wciąż czując największą więź ze swoimi byłymi towarzyszami walki, obecnie podobnie jak on pozbawionymi środków do życia.