Nikt nie opisał lepiej na wpół zagłodzonych, zmagających się z trudnościami artystów niż Murger w Scènes de la Vie de Bohème: artystów gotowych spalić rękopis, by się ogrzać, a zarazem marzących o innym życiu w epoce triumfującego mieszczańskiego materializmu. Sięgając po te sceny z życia bohemy, Puccini opowiada przejmującą historię miłosną i prezentuje jedną z najpiękniejszych muzycznych opowieści w historii opery, ukazując losy poety Rodolfo i kruchej Mimi. Inscenizację tej nowej produkcji powierzono Clausowi Guthowi, który osadza dramat w przyszłości pozbawionej nadziei, gdzie miłość i sztuka stają się jedynymi sposobami transcendencji.