Nocą z Roma Termini do Messiny, pociąg do Syrakuz. Celestino śpi. Z Dresden Hauptbahnhof do Berlin Zoo, „gałęzie odcinające się od nieba jak pociągnięcia pędzla”. Dźwięki, rytmy, krajobraz maszyn, zapach stali... Mam obsesję na punkcie pociągów. W pociągu jestem kimś innym. Posługuję się innym językiem. Jestem w krainie ucieczki. Towarzyszy mi ten szczególny dźwięk stali odbijający się od marmurowej okładziny rzymskich budynków z lat trzydziestych, gdy pociąg zbliża się do Roma Termini, oraz płyta CD zespołu Scanner: „aranciata, birra, coca... aranciata, birra, coca...” – A.T.