Montując sekwencje filmowe nakręcone na południowo-wschodnim Uralu i w Macedonii, materiały archiwalne oraz animację, Eurasia (Questions on Happiness) wyrusza w podróż ku stepowi eurazjatyckiemu, gdzie spotyka Nowy Jedwabny Szlak. Wyobrażając sobie podzielony kontynent pozostający we władzy samouczących się serwisów opartych na danych, które wywołują wydarzenia na świecie, film mierzy się z różnymi formami mistyfikacji — od politycznych doktryn tworzonych metodą wytnij i wklej po neoklasyczne architektury fasadowe. Kreśląc ideologiczne i polityczne nurty, które obecnie rozrywają Unię Europejską, Eurasia ukazuje fałszywe wiadomości jako stworzony przez człowieka odpowiednik obojętności, jaką sztuczna inteligencja może odczuwać wobec ludzkiego losu. Wykorzystując konwencje science fiction, dokumentu i baśni ludowej, Eurasia zanurza widza w kolejnych warstwach produkcji medialnej, oplatając fakty fikcją, a fikcję faktami.