Celem dzieła jest ukazanie ludzkiego procesu w XXI wieku. W czasach osobistej niezależności i ogromnych możliwości relacje stały się nierelacjami. Natura człowieczeństwa staje się zatem złożoną żeglugą po niebezpiecznych wodach, gdzie każdy żeruje na swoim sąsiedzie, a możliwość miłości blokuje nieustanne emocjonalne zniekształcenie, jednak nie ma żadnych granic; pole otwiera mnogość rozdroży. Jednostka traci poczucie kierunku, a pośród zamętu znajduje się przyszłość, choć wydaje się odległa, nieustannie obecna i nieodwracalna.