Zelimir Zilnik poruszał tematy tabu reżimu komunistycznego już w swoich wczesnych filmach dokumentalnych, a szczególnie w filmie o studenckich zamieszkach w 1968 roku: Lipanjska gibanja (June Turmoil). Jego film fabularny Rani radovi (Early Works) trafił przed sąd, ponieważ bardzo rozgniewał ważnych polityków, w tym samego Tito. Został jednak uniewinniony dzięki naprawdę honorowemu sędziemu. Zelimir otrzymał Złotego Niedźwiedzia, główną nagrodę Festiwalu Filmowego w Berlinie, co uznano za największą prowokację wobec socjalistycznej Jugosławii. W rezultacie film odłożono na lata i nie był dostępny dla widzów.