Gerti Gerbert była fotografowana przez swojego męża Eugena przez ponad czterdzieści lat. Oprócz obowiązkowych rodzinnych zdjęć, od dnia ślubu aż do swojej śmierci Eugen zrobił niezliczone fotografie Gerti: w bieliźnie, w uszytych w domu letnich sukienkach lub zupełnie nago; na plaży, w lesie, w samochodzie albo na podłodze w domu. Korzystając z archiwum zdjęć Gerbertów, wywiadów z Gerti i notatek Eugena, film przygląda się temu, co pozostaje z życia i miłości u jego kresu.