Posługując się satyrą jako metodą krytyki, film stara się ukazać ideologiczny charakter stacji telewizyjnych. Programy telewizyjne analizowane są pod kątem sposobu ich działania: programy edukacyjne, programy rodzinne osadzone w ramach reklamowych, wiadomości, programy rozrywkowe i magazyny polityczne wskazane są jako narzędzia dominacji, które ukierunkowują naszą świadomość interesów społecznych, nie dając samemu społeczeństwu dostępu do medium, by mogło wyrażać swoje opinie.