Emshwiller przedstawia to dzieło jako „tkaninę obrazów i dźwięków przywołujących pragnienia, które wszyscy ludzie dzielą — pragnienie jedzenia, miłości, seksu, władzy, bezpieczeństwa i tak dalej”. Wraz ze współpracownikiem, cenionym kompozytorem muzyki elektronicznej Mortonem Subotnickiem, oraz performerką Joan La Barbarą Emshwiller łączy zaawansowane technologie elektroniczne i cyfrowe z występem na żywo i muzyką, wnosząc swoją charakterystyczną wrażliwość do dzieła współczesnego teatru elektronicznego.