Bordeaux, Francja, 1828 rok. Hiszpański malarz Francisco de Goya y Lucientes umiera na wygnaniu we Francji 16 kwietnia i zostaje pochowany na miejscowym cmentarzu. Nikt, nawet jego jedyny żyjący syn, Javier, nie zgłasza się po jego ciało. W 1888 roku, po latach załatwiania formalności, hiszpański konsul Pereyra w końcu uzyskuje zgodę na ekshumację szczątków Goi w celu pochowania ich w Hiszpanii. Gdy krypta zostaje otwarta, grabarze dokonują odkrycia równie makabrycznego, co zdumiewającego.