Umierając w okopach podczas II wojny światowej, Stefan wspomina swoje życie oraz życie ojca. Poprzez jego wspomnienia film snuje opowieść obejmującą dwa pokolenia i różne epoki. To film o tragedii ludzi wciągniętych wbrew własnej woli w konflikty, których życie zostaje brutalnie zrujnowane lub przerwane – opowieść o niszczycielskich konsekwencjach wojny. Przeplatając przeszłość z teraźniejszością, narracja retrospektywna ukazuje wojnę jako nieustanny stan, w którym „zwykli ludzie” zawsze okazują się przegrani.