Niczym zapis pobytu filmowca w pensjonacie Eslava na starówce w Pampelunie, te zapiski o ulotności zostały sfilmowane tak, jak się żyje: bez oglądania się za siebie, akceptując pomyłki, przyglądając się przelotnym życiom, które pojawiają się i znikają, niczym notatki o nieuchronnym upływie czasu.