Benoit, naczelnik więzienia w Clouville, woli, żeby go lubiano, niż się go bano. Ta prosta zasada zmienia więzienie w radosne miejsce, gdzie wszyscy osadzeni żyją ze sobą w zgodzie. Wśród nich są rozmaite barwne postacie: farmer, kłusownik, gorzelnik, fałszerz, dwóch kieszonkowców, włamywacz do sejfów, gangster i… przystojniak, który bardzo podoba się Rosette, córce Benoita. Jednak nadmierna pobłażliwość ma swoje konsekwencje: gdy Vauclin, gangster, ucieka, a na „opłakany nieporządek panujący w radosnym więzieniu” zostaje złożona skarga, Benoit przechodzi na wcześniejszą emeryturę. Potrafi wykorzystać swój nowy status, by wieść radosne życie z żoną, córką i André, swoim zięciem, który jest właśnie tym przystojnym młodym więźniem, oczyszczonym w międzyczasie ze wszystkich zarzutów.