W 1911 roku Arnolphe Combalette opuścił swoją część Prowansji, by szukać szczęścia w obu Amerykach. Pięćdziesiąt lat później we wsi dotarł od niego list: „Nie, jeszcze nie umarłem, ale już niedługo. Trzeba tu przysłać jakiegoś Combalette’a, żeby załatwić sprawę dużych pieniędzy”. Rodzina naradziła się i oddelegowała najmłodszego syna, Dieudonnégo, z zawodu kucharza. Dieudonné bezpiecznie dotarł do Nowego Jorku, lecz wkrótce zabrakło mu pieniędzy. Jakimś sposobem udało mu się dotrzeć do tej ogromnej części Teksasu, gdzie, jak sądził, miały powstać liczne fabryki jego wuja. Ani fabryki, ani wuj, który zmarł tydzień wcześniej w biedzie, nie witają go tam z otwartymi ramionami. Dîeudonné nie potrafi sobie wyobrazić powrotu do rodzinnej wsi, by oznajmić o tej nowej hańbie, która spadła na rodzinę; zresztą nie ma ani grosza w kieszeni. Właściciel skromnego saloonu zatrudnia go jako kucharza.